Dag 17: Kings Canyon

Ik heb heerlijk geslapen vannacht in de tent, misschien komt het door de wijntjes :-)

Jef heeft iets minder geslapen overigens, maar de kinderen weer wel. Zij het met sokken en een vestje aan. 

Ik heb de wekker gezet om 07:00 en weer is het gelukkig niet druk in het badhok. Ik kan weer zo terecht bij de douches, alleen heb ik nu een zeer mager straaltje. 

We ontbijten weer met onze eigen ontbijtspullen. Jef heeft nog wel koffie en thee gehaald bij de campingwinkel. En ook nog melk zodat Isabel en Jef kunnen ontbijten met hun favoriete cinnamon toast crunch. 

Het is toch nog half tien als we wegrijden bij Half Dome Village. Bij het uitchecken komen we ook nog langs de gift shop en daar willen we ook nog even kijken. Zowel Jef als ik kopen een tshirt van Yosemite. 

We rijden de Yosemite vallei uit, het is echt zo mooi hier. We komen weer langs Tunnel View en stappen nog even uit om het uitzicht in ons op te nemen. 

Dan rijden we richting Fresno en komen we langs de afslag van Glacier Point. Ik zou daar wel naar toe willen, omdat je daar heel mooi uitzicht hebt op Yosemite. Maar ja, het is wel weer een uur extra rijden heen en terug. We besluiten het maar niet te doen en door te rijden. Zowel Isabel als Jasper als ik vallen in slaap. De weg is wel erg bochtig en als Jasper weer wakker wordt, kan hij daar niet zo goed tegen. Hij heeft een beetje last van wagenziekte. Net Jef van vroeger hier, haha. 

Hij gaat lekker voorin zitten en dat helpt gelukkig. 

Ik ga bij Isabel zitten, maar we vallen beiden in slaap. Gezellig hoor zo. 

Als we het park uitrijden komen we langs het bord van Yosemite, wat we op de heenweg niet gezien hebben. 

Richting Fresno verandert het landschap behoorlijk. Het is hier warmer en er valt blijkbaar weinigen want de velden zijn hier goudkleurig. 

Best mooi!

We rijden langs een fruitwinkeltje, en kopen daar wat lekker fruit voor de lunch. Nog een uurtje rijden en dan zijn we in Kings Canyon. 

Het is behoorlijk rustiger hier dan in de andere parken waar we zijn geweest. Zodra we in het park zijn stoppen we op te picknicken. 

Jasper heeft de eerste super dennenappel al gauw gevonden!

Onze eerste stop is het visitor center en de parkwinkel en daarna gaan we naar de Grant Tree. Dit is de op 2 na hoogste boom in de wereld. We kunnen goed parkeren en lopen een rondje van ongeveer een half uur langs de enorme seqoia's! Wat zijn ze enorm groot! Geweldig om te zien. 

Een boom is omgevallen en in de stam kun je lopen. Jef heeft dit volgens hem ook gedaan toen hij hier was met zijn ouders. 

We maken het rondje af en komen dan bij de Grant Tree. Wat is hij groot. We maken weer veel foto's. 

 Eenmaal terug in de auto zetten we koers naar Cedar Grove. Het is wel zonde dat er in 2015 een grote brand heeft gewoed, want sommige stukken zijn wel wat dor en doods. Gelukkig hoe dichterbij we bij onze bestemming komen, is het niet meer aan de orde. 

We hebben al zoveel moois gezien, maar ook hier is het buitengewoon qua natuur. 

We zijn flink gedaald en rijden parallel aan de rivier. 

De stroming is flink!

Om een uur of vijf komen we dan in Cedar Grove, maar we rijden er eerst nog voorbij om de wandeling te doen bij Roaring River Falls. Dit is slechts een klein stukje wandelen vanaf de parkeerplaats. Ik zie kinderen met badkleding terug komen, dus Isabel en Jasper trekken dit ook aan. Dat zou leuk zijn om bij de waterval te kunnen zwemmen. 

We zijn er zo en het is een mooie waterval. Het is echter wel een flinke, dus de stroming ook. Hier kun je dus niet goed zwemmen. 

Even verderop wel, en we willen er proberen te komen. Je moet een stukje over de rotsen. Jef gaat eerst, Isabel volgt maar gilt het dan uit. Ze is gestoken door een wesp. Au, dat doet pijn. Jef zuigt het gif eruit, en het lijkt erop alsof de wesp licht heeft gestoken. Jef haalt de angel eruit, en het gifzakje zit er nog aan. 

Maar de schrik zit er goed in natuurlijk. Elk vliegje wordt benaderd als een potentiele wesp of mug. 

We gaan maar niet meer naar beneden, en lopen terug naar de auto. Isabel is wel een pechvogel, en dat is toch wel zuur want ze is echt bang voor muggen en raad eens wie als eerste wordt gestoken? Juist. Gisteravond toen wij even wat gingen drinken met Caroline en Marcel, is zij zelf in de rugzak op zoek gegaan naar Deet om haar in te smeren. 

Nou ja, we rijden nog 5 minuten en gaan dan naar Cedar Grove. Dit is een soort houten gebouw, midden in de natuur. Het ziet er erg leuk uit. De dame bij wie we inchecken is er zeker van, wij gaan beren te zien krijgen. Dat klinkt veelbelovend. Hopen dat het waar is. 

We gaan eerst maar even eten, want het is inmiddels 19:00 en de snackbar is tot 20:00 open. Jef en ik nemen een cheeseburger en Isabel en Jasper de hotdog. Het smaakt verrassend goed. 

Na het eten lopen we een stuk langs de rivier, en Jasper wil nog even zwemmen. Haha, het verbaast me, maar hij duikt er inderdaad in. 

We lopen nog een stuk langs de rivier en over de brug, maar helaas we zien geen beren. 

Weer terug bij de lodge moet Isabel naar het toilet, en Jasper gaat met haar mee. 

Jef en ik lopen een stuk de andere kant op, wat een heel leuk en avontuurlijk pad is. Het is toch wel gek, maar toch ben je gespannen om ineens oog in oog met een beer te staan. Ik zou het graag anders melden, maar het is niet gebeurd. 

Als we terug komen op de kamer, is Jasper al in zijn pyama en hebben ze de deur afgesloten met een haakje. Haha, we mogen er wel in gelukkig. 

Ik besluit toch maar een was te draaien, want er dreigt echt schaarste aan belangrijke kledingstukken te ontstaan. Je wordt ook echt snel vies hier, als je op een steen of rots gaat zitten is je broek al vies. 

Die nieuwe witte korte broek die ik gekocht heb, is hier niet zo'n goed idee :-)

Als ik eenmaal de was heb gesorteerd loop ik in het donker naar het washok. Er is helemaal niemand, maar alle wasmachines zitten vol. Nou ja, het zijn er ook maar twee, en 3 drogers.ui78 Als er eentje klaar is, besluit ik niet te wachten maar haal de was eruit. Wel wat vreemd om dit te doen. En ook niet zo fijn. 

Maar ja het is schoon zullen we maar zeggen. 

Net als ik de was in de wasmachine heb gedaan, blijkt dat je zelf wasmiddel had moeten hebben. Er komt een medewerker binnen gelopen en ik stel 'm een vraag daarover, maar hij weet alleen maar uit te brengen dat het washok is gesloten. Nou, de deur was gewoon open en nu zit mijn was er al in. Ik ga mooi niet weg. Ik mag inderdaad blijven en het blijkt dat ik in zijn was heb zitten rommelen, haha. 

Hij stopt zijn was in de droger nu, en hij gaat weg. Hij zegt dat ik het hok dicht moet doen na gebruik en het moet gesloten zijn nu ik hier nog ben. Dat vind ik niet zo fijn, maar ja, ik besluit dan maar mijn blog daar te schrijven in dit benauwde washok. Op een gegeven moment wordt er geklopt, en ik schrik mij een hoedje. Die berenverhalen ook.

Het is weer een andere medewerker, die haar was komt halen. 

Als mijn was eindelijk klaar is (duurt 20 minuten, best wel snel natuurlijk) stop ik het in de droger en ik ga gauw weg hier. In het donker loop ik angstig naar onze lodge. Stom he. 

Als ik op de kamer kom, hebben Isabel en Jasper en Jef gedoucht en zij gaan lekker slapen. Wij drinken nog even wat op de veranda. 

We maken het echter niet laat!