Om kwart over 7 ga ik douchen en een uur later zitten we aan het ontbijt van de Travelodge. Niets speciaals, maar toast met jam gaat er altijd prima in.
Het uitchecken gaat hier een stuk eenvoudiger dan bij ons hotel in Las Vegas en 2 minuten later zitten we in de auto. Hier in Bishop heb je Erick Schat's bakkerij. Een begrip hier in de wijde omgeving. Het is een bakker met Nederlandse roots en staat bekend om zijn lekkere brood.
Het is lastig om een parkeerplek te vinden en als we binnen stappen weten we niet wat we zien. Ten eerste allerlei Nederlandse prullaria (houten klompen, delfts blauw etc) maar vooral de drukte verrast ons. Het lijkt alsof het hier gratis is, zoveel als hier wordt gekocht. Feitelijk is het gewoon een Bakkerij Beerse, en we kopen dan ook 8 lekkere broodjes en een soort stokbrood. Dat is voor de lunch vanmiddag. Jasper wil nog graag 6 kaneeldeeg stokken, ofzoiets. Die nemen we ook mee.
Jef gaat tanken en daarna ga ik eens achter het stuur zitten. Ik had wat commentaar op de rijstijl en dit is het gevolg, haha. Maar het is best wel leuk hoor, om even te rijden.
Onze eerste stop is bij Mono Lake, bij Lee Vining in de buurt.
Het is een meer wat werd gebruikt voor de hele omgeving van L.A., en daardoor staat het water nu veel lager dan vroeger. Je ziet doordoor een soort kalkachtige stenen nu boven het meer uitsteken. Het is mooi om te zien en we nemen de nodige foto's. Isabel en Jasper vinden vooral de aanwezige vliegjes erg interessant, want ze vliegen massaal weg als je nadert.
De temperatuur is best wel aangenaam, zeker als je een dagje in Death Valley bent geweest.
Na een kwartiertje wandelen we weer terug naar de auto.
We draaien de weg weer op en niet lang daarna moeten we linksaf de Tioga Pass Road op, dit is de weg naar de oostingang van Yosemite.
Het is gelijk al een mooie weg, er is weer veel groen, beekjes en meren om ons heen.
De lucht is blauw, en heel veel dennenbomen hier.
We worden wel onaangenaam verrast als we in een file terecht komen voor de entree van het park. Ik denk dat we daar wel 45 minuten staan. Dat is balen.
Maar goed, het is niet anders.
Onze eerste stop is bij Tenaya Lake. Hier kunnen we picknicken.
Je zit op een mooi strandje met uitzicht op het meer. Het water is fris, maar warm genoeg om in te zwemmen. Jasper gaat er als eerste in, en later volgt ook Isabel.
We zitten heerlijk te eten, met de goede broodjes van Erik Schat, fruit en drinken.
Maar vooral de setting doet het 'm natuurlijk. Op de kale rots zien we dat bergbeklimmers de top proberen te bereiken.
Na een uurtje pakken we alles weer in en rijden we verder naar Olmsted Point.
Hier heb je uitzicht op de Half Dome. Je kunt hier goed parkeren en we lopen het korte pad naar het mooie uitzichtspunt. De meesten blijven bij de weg staan, maar dit pad is best de moeite waard. Minder druk en prachtig uitzicht.
Een fotoimpressie:
Hierna stappen we weer in de auto en vervolgens we de Tioga Pass. Prachtig hier!
We breken de zak kaneelstokjes aan van oma Nel, die we tot nu toe hadden bewaard.
We rijden richting Yosemite Valley en als we deze vallei naderen, komen we op een uitzichtspunt wat ook meer erg mooi is. Ik dacht dat het Tunnel View was, maar dit blijkt niet zo te zijn.
Maakt niet uit, het is in ieder geval mooi hier.
Even verderop komen we bij een parkeertplaats, waar we El Capitan goed kunnen zien. Wat een machtige rots.
Er staat echter ook een bord dat er vertraging is, en dat deze maar liefst 2 uur is!!! OMG.
De navi staat op 5 minuten. Dat is wel heel zuur.
We rijden echter door, want we moeten toch inchecken bij. Half Dome Village, waar we een tent hebben gehuurd.
Gelukkig blijkt het onzin te zijn van de file, want we rijden in een keer door naar Half Dome Village. We checken in, en krijgen de sleutel van onze tent.
We halen de bagage uit de auto en hebben moeten beloven dat we alle voedsel uit de auto halen en opbergen in een bear locker. Oei, wat spannend allemaal vinden Isabel en Jasper.
Het is wel een gesleep met de spullen en we lopen uiteraard ook nog verkeerd. Het is ook wel een doolfhof met al die dezelfde tenten.
Maar goed, op een gegeven moment weten we de weg en vinden we onze tent, we hebben nummer 332.
In de tent staan 2 enkele bedden en een 2- persoonsbed. Verder een locker, en de enige luxe hier is een stopcontact. Dit is in principe voor de verwarming maar die hebben we nu niet nodig. Het is hier nog een graad of 35.
Het is al even over half zeven en het zwembad. gaat om 1900 dicht. We trekken gauw de zwemkleding aan en snellen naar het zwembad. Dit is best groot!
We knappen er echt even van op en al is het maar kort, het is toch de moeite.
Ze zijn wel erg stipt qua sluittijd, want vanaf 15 minuten voor tijd wordt elke 5 minuten omgeroepen hoeveel resterende tijd er nog is.
We rekken het tot het laatste moment en gaan als laatste het bad uit.
We lopen terug naar de tent en kleden ons om. We hebben trek gekregen!
Ons diner wordt vanvond pizza! Er is hier niet super veel keuze, maar de pizza smaakt goed. Het is wel lastig om een tafeltje te vinden en dat wordt mijn missie en Jef staat in de rij om te bestellen.
Als we moeten wachten op de pizza, gaan we weer ezelen.
Ik ben weer bijna de ezel, als onze buzzer enorm gaat trillen en Jef gaat de pizza halen.
Ik app ondertussen met Caroline, om af te spreken voor morgen. Caroline is mijn tennismaatje en zij is ook met haar gezin in de USA. Hoe toevallig en leuk!
Morgen kunnen we bijpraten, alhoewel we beiden een blog bijhouden dus we zijn al goed op de hoogte van elkaars avonturen!
We spreken om 1815 af bij de Lounge.
Als we klaar zijn met eten, bel ik nog om de reservering te maken (met een ouderwetse payphone) en dan lopen we terug naar de tent. Het is inmiddels donker geworden dus de lantaanr op de iphone komt goed van pas. Je kunt hier mooi de sterren zien!
Jef gaat met Jasper naar het badhuis en ik met Isabel. Het is een nieuw fenomeen voor Isabel dit, je wassen in een badhok. Wat erg eigenlijk, haha.
Ze gaan slapen, maar ze zijn wel wat angstig voor de beren. Je wordt er ook wel erg op gewezen, en we hebben ze ook wel een beetje gevoed. Maar nu moeten we op de blaren zitten,
want we mogen geen rondje meer lopen , haha.
Jef gaat voor de tent zitten lezen en ze zijn al snel in slaap.
Wij gaan ook niet zo laat slapen, morgen weer een dag Yosemite! Gaaf, want het is prachtig hier!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten