Dag 4: Van Rawlins naar Cody

Vannacht hebben we allemaal goed geslapen. Ik ben wel redelijk vaak wakker, maar kan redelijk snel weer inslapen. Isabel en Jasper zijn beiden om half zeven wakker. Om half acht worden we beneden in de ontbijtkamer van het huis verwacht voor het ontbijt. Het ruikt al heerlijk door het hele huis heen. Het blijken de kaneel french toast te zijn van de vrouw des huizes. Er is ook heerlijke yoghurt met vers fruit, verse jus en ei. Het smaakt allemaal heerlijk, ze heeft er echt werk van gemaakt. 

We zitten aan tafel met nog een ander stel, en uiteraard babbelen we wat. Ze gaan ook naar Yellowstone vandaag. De gastvrouw praat ook graag en we hebben het over de vele positieve reviews die ze krijgt. Laatst noemde iemand haar bed en breakfast corky en dat vond ze een groot compliment. Corky betekent zoiets als excentriek. Ze wil alles behalve normaal gevonden worden. 

Isabel en Jasper gaan na het ontbijt gelijk spelen met het kleine katje, hij is zo speels! Het is een schatje om te zien. 

Daarna gaan ze op zoek naar de hond, Chad. Ze kunnen dit keer niet in de tuin dus ze spelen met hem door het hek heen. Ze gooien de frisbee en hij haalt m weer en legt 'm bij ze neer zodat ze nog een keer kunnen gooien. Voorheen moesten ze de frisbee uit zijn bek trekken, maar na de handige tip om te zeggen 'drop it` gaat het een stuk makkelijker. 
Ze vinden het heel moeilijk om afscheid te nemen, en hij kijkt er inderdaad ook heel zielig bij als je wegloopt. 

Maar alle spulletjes zitten weer in de auto en we zijn er klaar voor om richting Cody te rijden. 
Om ongeveer kwart voor negen rijden we weg. Het is een lange rechte weg met ongeveer 1 afslag die we moeten nemen. Je raadt het al, waar het aan ligt weten we niet, maar google maps zegt niets en we rijden verkeerd. We komen er veel te laat achter en we moeten dus een heel stuk omrijden. Balen. Dit betekent vijf uur rijden in plaats van vier uur. 
Maar ja, er is niets aan te doen. 
Onderweg stoppen we een keer, om te tanken en even broodjes te smeren voor de lunch. Die waren nog over van gisteren. 
Ondanks de lange reistijd zijn de kinderen zoet achterin, gelukkig maar. 
Het landschap waar we doorheen rijden is echt saai, zo saai dat het bijna fascinerend is. Wel rijden we op de 210 op een heel mooie weg, met links de rivier en we rijden door de berg heen. Het is dan ook een scenic byway. 

Om 14:00 arriveren we dan eindelijk in Cody, en als we het gele KOA bord zien voelt dat toch een beetje als thuiskomen. 

We hebben er goede herinneringen aan. 

Ik check in, en we krijgen een mooi huisje. Compleet met veranda met schommelstoel. Er zit een keuken in, en een woonkamer. De kinderen slapen in een stapelbed. 

We halen de spullen uit de auto en pakken snel onze zwemspullen. Er gaat gezwommen worden! Het is lekker warm hier, ik denk ongeveer 35 graden en het is dan ook heerlijk in het zwembad. We blijven er ongeveer een uur of twee. 
Jasper is weg van het warme bubbelbad, hij lijkt daarin een beetje op mamma zegt Isabel. En het klopt. 

Om kwart over vijf gaan we richting het centrum van Cody en na een paar bezoekjes aan echte cowboywinkels komen we aan bij hotel Irma. Het hotel is gebouwd door Buffalo Bill en hij noemde het naar zijn dochter Irma. Om 18:00 begint hier een gunfight show, iedereen zit al klaar op de klapstoeltjes. Daar moet je 2 dollar voor betalen, maar je kan het staand of zittend achter de stoeltjes ook prima zien. Jasper schrikt zich steeds een ongeluk als er geschoten wordt. Het is wel leuk om te zien, maar het is niet spectaculair. Na de voorstelling kunnen de kinderen nog even op de foto met de cowboys en cowgirls. 

Om een uur of zeven gaan we na een bezoek aan een souvenirwinkel richting de rodeo van Cody. Ik heb al kaartjes op de camping gekocht. We zijn er zeer op tijd, met het idee om de beste plekken te krijgen. Aan de overkant van de entree zit je het beste; je hebt goed zicht op de stieren die klaar zijn om de arena in te gaan en je kijkt niet richting de ondergaande zon. Het is echter nog niet zo druk en er is zat plek. We hebben nog niet gegeten, dus we kopen daar een hotdog en drinken en eten dat lekker op de tribune op. 

De tribune vult zich aardig en na een kwartiertje wachten begint dan de show. Het is echt Amerikaans, ze beginnen met het volkslied en daarna worden degenen uit het leger geeerd, en de politiemensen. Het is erg leuk om een keer zo'n rodeo mee te maken, het is echt nieuw voor ons. Bij tijd en wijlen ook wel een beetje zielig om te zien, als ze een jonge kalf vangen met een lasso en daarna de poten vastbinden. Als de vrouwen aan de beurt zijn, lukt het geen enkele vrouw het klusje te klaren. Jasper vindt dat prachtig en vindt dat die vrouwen maar naar huis moeten gaan. 
Jasper geniet sowieso erg van de show en houdt alles goed in de gaten. Zijn hand legt hij steevast op het been van Jeffrey. Schattig om te zien. 

Op een gegeven moment mogen de kinderen de arena in. Ze staan allemaal op een rij en na de nodige voorbereiding mogen ze achter 2 jonge kalven aan rennen die een lintje bij zich hebben. Degene die dat lintje als eerste weet te pakken wint wat. Jasper gaat ervoor en is zelfs op een gegeven moment de voorste. En er doen echt heel veel kinderen mee! Echter maakt de kalf daarna een schijnbeweging en pakt een ander kind het lintje. 
Isabel is op slippers dus die maakt geen schijn van kans, haha. 
Ze vonden het allebei erg leuk om hier aan mee te doen. Het is een gevarieerd programma wat ze ons laten zien. Er doen ook soms kinderen mee, erg leuk om te zien. Uiteraard wordt er afgesloten met stier rijden en om 22:00 is de show afgelopen. Dat is maar goed ook, want we zijn allemaal nu toch wel erg moe. 
Gelukkig zijn we binnen 10 minuten weer terug op de KOA camping. We brengen snel Isabel en Jasper naar bed, maar wij volgen niet veel later. Isabel wilde per se deet op, ze is zeer bang dat ze gestoken wordt. We horen morgen het resultaat van deze deetbehandeling! Nu lekker slapen!